Sjef ging op de allereerste bouwreis in 2005

In november 2005 vertrok de allereerste groep collega's namens de Vebego Foundation op bouwreis naar Sri Lanka. Sjef was erbij. Meer dan twintig jaar later staat de reis hem nog helder voor de geest.

Het begon met een vraag, in september 2005: wil je mee met de eerste bouwreis van de Vebego Foundation? “Ik hoefde niet lang te denken en zei meteen ja”, vertelt Sjef. De bestemming was Sri Lanka, waar een tsunami een jaar eerder hele dorpen had verwoest en veel mensen zonder huis had achtergelaten. Samen met negen collega's reisde Sjef af naar de dorpen Payagala en Waddowa, om daar een week lang mee te helpen aan huizen voor wie alles kwijt was.

Een week meehelpen aan veertig huizen
Eenmaal op de plek van bestemming ging iedereen aan de slag, zij aan zij met de bewoners. “Iedereen hielp mee tijdens de bouwactiviteiten, van klein tot groot”, vertelt Sjef. In die ene week hielp de groep, samen met de bewoners en andere vrijwilligers, mee aan ongeveer veertig huizen in Payagala en Waddowa. Zoiets bouw je natuurlijk niet in je eentje in een week, maar met tien extra paar handen erbij ging het opeens sneller: gezinnen die al maanden zonder dak boven hun hoofd zaten, kwamen dichter bij een eigen huis.

De kinderen uit de dorpen waren intussen minstens zo blij met wat de groep had meegebracht als met de huizen waaraan werd gebouwd. Toen Sjefs collega's in Nederland hoorden dat hij meeging, verzamelden zij spontaan drie dozen vol tekenspullen, schriften en ballonnen. “De kinderen waren heel blij met de spullen die wij meegenomen hadden”, vertelt Sjef. “Ik zie nog steeds die vrolijke en blije gezichtjes voor me.”

Wat de bewoners teruggaven
Wat Sjef misschien nog wel het meest is bijgebleven, is niet wat de groep bracht, maar wat ze terugkregen. “De mensen waren heel gastvrij”, vertelt hij. “Ondanks dat ze zelf geen cent te makken hadden, hebben zij op een dag een heerlijke maaltijd voor ons bereid.” Mensen die zelf net alles hadden verloren, deelden toch wat ze hadden. “Wij hebben geleerd dat je, ondanks de armoede die er heerste, toch ook gelukkig kunt zijn met de dingen die je wel hebt.”

Het afscheid was emotioneel. De groep liet nog veel spullen achter, zoals kleding en schoenen, en nam een hoop indrukken mee terug naar huis. Meer dan twintig jaar later is het niet de bouw zelf die Sjef zich het scherpst herinnert, maar de mensen: hun gastvrijheid en hun veerkracht.

Een ervaring om nooit meer te vergeten
Niet alleen de bouwreis zelf brengt mooie momenten, ook eromheen gebeuren er prachtige, onverwachte dingen. Zo zag de groep op het vliegveld een koning uit een buurland aankomen, compleet met rode loper en muziekkorps. En tijdens de terugvlucht bleek de gezagvoerder tot Sjefs verbazing iemand met wie hij in 1970 op militaire dienst had gezeten. Je weet nooit wat zo'n avontuur brengt, maar één ding weet je zeker: het is een ervaring om nooit meer te vergeten.

Terugkijkend noemt Sjef het een geweldige reis, met fijne collega's die elkaar vooraf niet kenden. "Tijdens de heenreis werd al duidelijk dat dit een heel leuke ploeg is die heel wat bergen zou verzetten. Het was soms emotioneel en fysiek zwaar, maar we hebben ook veel lol met elkaar gehad."

Sinds die eerste reis in 2005 vertrokken verschillende groepen op bouwreis. Wil jij bij de bouwreis zijn in 2026? Je hebt nog tot 15 augustus 2026 om je aan te melden.